Monthly Archives: Ιουνίου 2015

ΕΝΘΕΜΑΤΑ ΑΓΙΟΣ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΑΣ, ΓΕΙΤΟΝΙΑ, ΔΗΜΟΣ ΑΘΗΝΑΙΩΝ, ΕΚΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ, ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΑ, ΠΟΛΗ

ΕΝΘΕΜΑΤΑ
30 Απριλίου 2011
Η Κίνηση Κατοίκων στο Έκτο Δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Αθηναίων
Filed under: Αταξινόμητα — enthemata @ 12:24 πμ
Tags: ΑΓΙΟΣ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΑΣ, ΓΕΙΤΟΝΙΑ, ΔΗΜΟΣ ΑΘΗΝΑΙΩΝ, ΕΚΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ, ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΑ, ΠΟΛΗ
των Γιάννη Βλαχάκη, Ηλία Γιαννίρη, Γιώργου Νίνου

από το μπλογκ kinisikatoikonektou.wordpress.com
Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια συνεχής υποβάθμιση της ποιότητας ζωής στο κέντρο της Αθήνας. Οι πολίτες νιώθουν εγκαταλειμμένοι από την πολιτεία, το ενδιαφέρον της οποίας εξαντλείται τις περισσότερες φορές στη διατύπωση προθέσεων και προεκλογικών εξαγγελιών. Συνειδητοποιώντας όλο και περισσότερο τις ευθύνες που τους αναλογούν και τη σημασία της συμμετοχής τους, συσπειρώνονται γύρω από μικρούς ή μεγάλους στόχους για τη βελτίωση του περιβάλλοντος στο οποίο ζουν. Εμφανίζονται συνεχώς νέες ομάδες πολιτών που, δηλώνοντας έμπρακτα το ενδιαφέρον τους για την πόλη μας, ενεργοποιούν τις δυνάμεις τους με οριζόντιες δράσεις για τη διάσωση των λιγοστών ελεύθερων χώρων που έχουν απομείνει, για τα δικαιώματα των πεζών, για τη χρήση του ποδηλάτου, για την κατάργηση των κεραιών κινητής τηλεφωνίας κ.ά.
Με παρόμοιο σκοπό, δηλαδή την ανάδειξη και αντιμετώπιση των προβλημάτων της γειτονιάς, δημιουργήθηκε τον Νοέμβρη του 2008 η Κίνηση Κατοίκων του 6ου Διαμερίσματος του Δήμου Αθηναίων. Οι περισσότεροι-ες από εμάς συσπειρωθήκαμε αυθόρμητα στην Κίνηση, όταν συντελέστηκε, από την προηγούμενη δημοτική αρχή, το μεγάλο οικολογικό έγκλημα στην περιοχή μας: η κοπή των 42 μεγάλων δέντρων του πάρκου που βρίσκεται στη συμβολή των οδών Κύπρου και Πατησίων, τον Ιανουάριο του 2009.
Στο πλαίσιο της δράσης μας και της κινητοποίησης των δυνάμεών μας για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης Η περιοχή μας αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα που οδηγούν στην υποβάθμισή της: υπερβολική δόμηση, έλλειψη ελεύθερων χώρων, παραβατικότητα, φτώχεια. Έχει, όμως τη δική της ιστορία, έναν ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό πλούτο, πολλούς χώρους τέχνης (θέατρα, κινηματογράφους, γκαλερί κ.ά.) και, πάνω από όλα, τους κατοίκους της: έλληνες και ξένους, νεαρούς και πιο ηλικιωμένους, ανθρώπους ενδιαφέροντες, με δυνατότητες και θέληση να ζήσουν στην περιοχή.
στη γειτονιά μας, αποφασίσαμε να καταγράψουμε τα παλιά κτίρια της περιοχής μας, από τα νεοκλασικά του 19ου αιώνα μέχρι τα μεσοπολεμικά κτίρια της δεκαετίας του 1930. Στόχος μας είναι αφενός να γνωρίσουμε και να αναδείξουμε τον αρχιτεκτονικό πλούτο της περιοχής μας και αφετέρου να δραστηριοποιηθούμε για την προστασία του, καθώς πιστεύουμε ότι η συντήρηση και η επανάχρησή του συμβάλλει καθοριστικά όχι μόνο στη διατήρηση της ιστορικής μνήμης αλλά και στην αναβάθμιση του δομημένου περιβάλλοντος.
Η καταγραφή ξεκίνησε από την περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα και της πλατείας Βικτωρίας, και τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά: Σε ένα τόσο επιβαρυμένο αστικό τοπίο, επιβιώνουν πάνω από 400 κτίρια, μάρτυρες της ιστορίας της περιοχής των αρχών του 20ού αιώνα και ιδιαίτερα της περιόδου του μεσοπολέμου.
Το 30% περίπου των κτιρίων βρίσκονται σε κακή ή μέτρια κατάσταση και παραμένουν κενά. Πολλά από αυτά ερειπώνονται, παρόλο που έχουν κηρυχθεί διατηρητέα και τυπικά προστατεύονται από το νομικό πλαίσιο.
Η εγκατάλειψη όλων αυτών των κτιρίων αρχιτεκτονικού ενδιαφέροντος ή το γκρέμισμά τους αποκαλύπτει την αδυναμία-αδιαφορία των πολιτών, αλλά κυρίως του κράτους για τη διαμόρφωση μιας αρχιτεκτονικής ταυτότητας της Αθήνας μέσα από μια συνεχόμενη, χωρίς χρονολογικά κενά, εξέλιξη της αρχιτεκτονικής. Η καταγραφή των κτιρίων και η αξιολόγηση των αποτελεσμάτων της θέτει μια σειρά από ζητήματα όπως:
α) Τη μείωση του συντελεστή δόμησης, σε μια περιοχή ιδιαίτερα πυκνοκατοικημένη, όπου ισχύει ακόμη το κίνητρο της κατεδάφισης των ισόγειων ή ακόμη και τριώροφων κτισμάτων προκειμένου να ανεγερθούν στη θέση τους πολυώροφες οικοδομές.
β) Τη δυνατότητα αξιοποίησης και επανάχρησης του εγκαταλειμμένου κτιριακού δυναμικού με χρήσεις δημόσιου και κοινωφελούς χαρακτήρα, όπως παιδικούς σταθμούς, ξενώνες, ΚΑΠΗ, λέσχες φιλίας, πολιτιστικές δραστηριότητες, υπηρεσίες εξυπηρέτησης των πολιτών κ.ά. Δυνατότητα που μπορεί να συνδυαστεί με τη μετεγκατάσταση λειτουργιών του δήμου ή του ευρύτερου δημόσιου τομέα, δεδομένου ότι η εμπορική αξία των κτιρίων της περιοχής, στη συγκεκριμένη χρονική περίοδο, είναι μειωμένη.
γ) Τη διερεύνηση απόδοσης κινήτρων για τη συντήρηση και την αποκατάσταση των αξιόλογων κτιρίων από τους ιδιοκτήτες τους αλλά και την απόδοση κινήτρων για την προσέλκυση νέων κατοίκων στην περιοχή.
Τα ζητήματα αυτά, βέβαια, θα πρέπει να εξεταστούν στο πλαίσιο ενός ευρύτερου σχεδιασμού που θα περιλαμβάνει τους δημόσιους ελεύθερους χώρους με προτάσεις που θα βελτιώνουν την ποιότητα της ζωής μας και δεν θα περιορίζονται σε πολυδιαφημισμένες επαν-αναπλάσεις των πλατειών της περιοχής, όπως αυτές που προβάλλονται στα πολυτελή έντυπα του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής (ΥΠΕΚΑ). Προτάσεις επιφανειακές που δεν θα έχουν καμία θετική επίπτωση στην καθημερινότητα μας και θα οδηγήσουν σε σπατάλη χρημάτων, τα οποία θα μπορούσαν να διατεθούν σε νέα πάρκα, παιδικές χαρές και κοινωφελείς υπηρεσίες που λείπουν. Εξάλλου, είναι αδιανόητο το «όραμα» του ΥΠΕΚΑ για την περιοχή μας να εξαντλείται σε μερικές πλακοστρώσεις.
Σίγουρα υπάρχουν καλύτερες και πιο πρωτότυπες προτάσεις, και προς αυτήν την κατεύθυνση προσπαθούμε να συμβάλλουμε. Είναι σαφές πως παρόμοιες πρωτοβουλίες, νέες, καινοτόμες και δημιουργικές δίνουν καθημερινά το παρόν σε ζητήματα ποιότητας ζωής και κοινωνικής οικονομίας. Στην προσπάθεια αυτή χρειαζόμαστε την ενεργή συμμετοχή όλο και περισσότερων πολιτών, μακριά από την ιδιώτευση, στο πλαίσιο των αρχών της συνεύρεσης και της δημο-κρατίας.

Ο Γιάννης Βλαχάκης είναι αρχιτέκτων. Ο Ηλίας Γιαννίρης είναι αρχιτέκτων, επίκουρος καθηγητής του Πολυτεχνείου Κρήτης. Ο Γιώργος Νίνος είναι αρχιτέκτων, ΜΔΕ ΕΜΠ «Προστασία Μνημείων». Και οι τρεις είναι μέλη της Κίνησης Κατοίκων.
About these ads

Advertisements

Μια ξεχωριστή συλλογικότητα, και όχι απλώς ομάδα καλλιτεχνών, αφουγκράζεται τη στιγμή και επινοεί στην καρδιά του καλοκαιριού και στην καρδιά της πόλης έναν χώρο και έναν τρόπο να ξαναδούμε πού βρισκόμαστε.

 

Αυτό που συμβαίνει από τις 19 Ιουνίου στο πάρκο δεν μπορεί να το περιγράψει η καθιερωμένη δημοσιογραφική γλώσσα γιατί την ξεπερνά. Είναι επινόηση, δημιουργικότητα και πολιτική παρέμβαση μαζί. Μια ξεχωριστή συλλογικότητα, και όχι απλώς ομάδα καλλιτεχνών, αφουγκράζεται τη στιγμή και επινοεί στην καρδιά του καλοκαιριού και στην καρδιά της πόλης έναν χώρο και έναν τρόπο να ξαναδούμε πού βρισκόμαστε.

 

Από τις 19 ως τις 29 Ιουνίου το αναψυκτήριο του Γκρην Παρκ στο Πεδίο του Αρεως λειτουργεί ξανά φιλοξενώντας πολιτικές συζητήσεις και καλλιτεχνικές δράσεις που δεν χωράνε σε καλούπια γιατί ακριβώς καταφέρνουν να συνδυάζονται μεταξύ τους με τρόπο πρωτότυπο. Ισως είναι η δύναμη του χώρου που έχει πάνω του το χρόνο και τη φθορά. Αλλά πάνω απ’ όλα είναι το κέφι, η χαρά και η δημιουργική δύναμη αυτών των ανθρώπων. Πρέπει να δείτε πώς γίνεται εκεί η πολιτική συζήτηση – με τέχνη, με μια γλυκύτητα, αλλά όχι ελαφρότητα.

 

Πρόθεση των διοργανωτών είναι να μιλήσουμε για τα πράγματα σαν να μιλάμε για αυτά για πρώτη φορά. Το πλαίσιο της δράσης, η αρχιτεκτονική του προγράμματος, μαζί με το χώρο, δημιουργούν μια οριζόντια συνοχή, μια διάθεση συνομιλίας. Όλο το κόνσεπτ, και η υλοποίησή του, έχει τη χάρη και τον ήρεμο δυναμισμό των ανθρώπων που κατέχουν τις τεχνικές της επικοινωνίας και έχουν εξασκήσει την τέχνη τους στις πιο αντίξοες συνθήκες. Υπάρχει πίσω τους η εμπειρία του ΕΜΠΡΟΣ και δείχνουν να αναζητούν τη συνέχεια.

 

Είναι μια σοβαρή πολιτική πράξη η ενεργοποίηση χωρίς χορηγούς και μεσάζοντες ενός τέτοιου χώρου στο υποβαθμισμένο πάρκο, στο Πεδίο του Αρεως. Είναι πολιτική πράξη να συζητάς από την αρχή, για τη φιλοσοφία, την τέχνη, τον πολιτισμό, την πόλη και την πολιτική έξω από το ασφυκτικό πλαίσιο του μιντιακού τηλεοπτικού και διαδικτυακού χρόνου. Να παράγεις μια συνάντηση που θυμίζει ό,τι ζήσαμε μετά το Δεκέμβρη του 2008 διεκδικώντας τώρα μια αποφασιστική νηφαλιότητα. Μια νηφαλιότητα που επιτρέπει να καταλάβεις και να υποδεχθείς το νόημα αυτού που εξελίσσεται και αυτού που συντελείται με τις θελήσεις των ανθρώπων και ανεξάρτητα από τις θελήσεις των ανθρώπων.

 

 

Πιστεύω πως αυτό που γίνεται στο Γκρην Παρκ είναι αρκετά τολμηρό και πρωτότυπο – θα ασκήσει επίδραση στα πολιτιστικά και καλλιτεχνικά πράγματα. Δηλαδή σε αυτή τη διευρυνόμενη σφαίρα της δημιουργίας και του πολιτισμού που δεν είναι κυρίαρχος ούτε όμως και εναλλακτικός, καθώς δεν αρκείται στο ν’ αφήσει το στίγμα του, να καταγράψει το όνομά του. Διεκδικεί μια ανώτερη ενότητα νοημάτων και πρακτικών. Η ζύμωση είναι σε εξέλιξη.

 

Δείτε το πρόγραμμα της κάθε μέρας από το μπλογκ: www.greenparkathina.wordpress.com

 

Αντιγράφουμε από το μπλογκ τις ενότητες που δίνουν το περίγραμμα της παρέμβασης:

 

REPARK
Δράσεις, εργαστήρια, αφηγήσεις, εγκαταστάσεις για το ίδιο το πάρκο. Παιγνιώδεις, θεωρητικές, ακτιβιστικές και καλλιτεχνικές παρεμβάσεις γι’ αυτό ή για κάθε άλλο πάρκο στην πόλη.

 

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ
Η κριτική ως καθημερινή πρακτική. Η κριτική ως άμεση απάντηση στο εδώ και τώρα της Αθήνας. Η κατηγορία αυτή επιχειρεί να παρέμβει στην επικαιρότητα της πόλης και να συνδέσει θεωρητικά εργαλεία με συγκεκριμένα επίκαιρα παραδείγματα. Οι τοποθετήσεις έχουν αυστηρά σύντομη διάρκεια (8 λεπτά). Στη συνέχεια οι τοποθετήσεις αυτές καταγράφονται και ανεβαίνουν στο διαδίκτυο καθημερινά, επιχειρώντας να αποτελέσουν ένα ανοιχτό αρχείο παρεμβάσεων.

 

ΧΑΡΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Ποια η σχέση ανάμεσα στη χαρά και την πολιτική; Πότε η πολιτική προκαλεί χαρά; Και πότε η χαρά γίνεται πολιτική πράξη; Η ενότητα αυτή περιλαμβάνει υβριδικές φόρμες που πραγματεύονται αυτήν τη σχέση με στόχο η πολιτική (και η χαρά) να αναδυθεί σε μέρη όπου δεν την περιμένουμε! Ουτοπικές αφηγήσεις, επιθεώρηση, σάτιρα, πολιτική περφόρμανς, νέες προσεγγίσεις κινηματικών πρακτικών κτλ

 

ΑΝΑΞΙΑ
Μια ευκαιρία να παρουσιάσει κανείς προσωπικές συλλογές/σχέδια/πρότζεκτ που απέτυχαν, αναβλήθηκαν ή θεώρησε κάποια στιγμή ότι είναι ανάξια λόγου.

 

ΑΝΑΣΚΑΦΕΣ
Συλλογικές «ιστορίες» ιδωμένες μέσα από προσωπική εμπλοκή. Στόχος να ανοίξουν και να συνδεθούν εκ νέου κρίσιμες και φθαρμένες έννοιες με το εδώ και τώρα της Ελλάδας.

 

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ…
Τα τελευταία χρόνια στις παρυφές των πολιτικών και των κινηματικών δομών έχουν γίνει πλήθος εγχειρήματα: πλατείες, πάρκα, κτήρια έγιναν θέατρα κοινωνικών πειραμάτων. Συζητήσεις γύρω από το θέμα της συνέχειας με εισηγήσεις-μαρτυρίες από διάφορα κοινωνικά πειράματα με στόχο νέες πρακτικές προτάσεις.

 

ΑΝΑΨΥΧΗ
Χοροεσπερίδες, συναυλίες, διαγωνισμός ταλέντων, προβολές, αναψυκτήριο.

 

 

 

 

Παναγιώτης Φραντζής

 

 

Και χθες όπως και κάθε μέρα τα παιδιά είναι στην πλατεία και διεκδικούν με το δικό τους τρόπο, την παιδική: χαρά τους.

Χτες το απόγευμα, Παρασκευή 19/6, η πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα ήταν όπως κάθε μέρα γεμάτη παιδιά. Και ενώ αυτή η πλατεία είναι των παιδιών, η παιδική χαρά της είναι εδώ και δυο χρόνια επίσημα κλειστή! Ο δήμος Αθηναίων με προφάσεις την κρατάει κλειστή, ενώ ανοίγει κάποιες ώρες με πρωτοβουλία του στεκιού «Δίστομο» της περιοχής. Τα παιδιά όμως έστειλαν και χτες το μήνυμα: θέλουν την παιδική χαρά τους ανοιχτή! Στην εκδήλωση που οργάνωσε η Ανοιχτή Πόλη 6ης Δημοτικής Κοινότητας, φώναξαν, διασκέδασαν με θεατρικό παιχνίδι, χόρεψαν, ζωγράφισαν την παιδική χαρά των ονείρων τους και παρακολούθησαν Καραγκιόζη. Η εξαιρετικά πετυχημένη παρέμβαση κράτησε από τις 6 το απόγευμα μέχρι τις 10 το βράδυ. Και χθες όπως και κάθε μέρα τα παιδιά είναι στην πλατεία και διεκδικούν με το δικό τους τρόπο, την παιδική: χαρά τους. Ο δήμος Αθηναίων θα κάνει αυτό που πρέπει ή θα συνεχίσει να υποκύπτει στις πιέσεις των οπαδών της μισαλλοδοξίας;

Φωτογραφία του χρήστη Anoihti Poli.

ΓΙΟΡΤΗ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

ΓΙΟΡΤΗ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Η Ανοιχτή Πόλη της 6ης δημοτικής κοινότητας διοργανώνει την Παρασκευή 19 Ιούνη στις 6μμ, Παιδική Γιορτή στη πλατεία του Αγ. Παντελεήμονα.
Μια γιορτή αλληλεγγύης και συντροφικότητας, γέλιου και παιχνιδιού για όλα τα παιδιά, ανεξαρτήτως καταγωγής και ηλικίας, με στόχο την επαναλειτουργία της παιδικής χαράς του Αγ. Παντελεήμονα.
Η παιδική χαρά παραμένει κλειστή παρά την εδώ και δύο χρόνια δέσμευση της Διοίκησης του Δήμου για την επαναλειτουργία της, και παρά τις επανειλημμένες δράσεις τοπικών συλλογικοτήτων και φορέων για το άνοιγμα της, προκειμένου να επανακτηθεί το δικαίωμα στο δημόσιο χώρο και η δημιουργική συμβίωση μεταναστών και ελλήνων στις γειτονιές της Αθήνας.
Στην πλατεία θα λάβουν χώρα πλήθος παιδικών και όχι μόνο, δραστηριοτήτων και εκδηλώσεων:
Εργαστήρι Ζωγραφικής, για μικρούς και μεγάλους, από την Βάσω Τζούτη
Θεατρικό παιχνίδι για παιδιά, με τον Θανάση Παπαστάθη και τον Πίκο Απίκο.
Παράσταση Καραγκιόζη : « Το πανηγύρι του Καραγκιόζη στον Αγ. Παντελεήμονα»,
από τον Άθω Δανέλλη.
Συμμετέχουν: η Κίνηση Κατοίκων 6ηςκοινότητας, η Δομή Αλληλεγγύης «το Μυρμήγκι» και το Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών.
Χορηγός επικοινωνίας: στο κόκκινο 105.5

Ομάδες Προφορικής Ιστορίας. Ένα «ιστορικό» κίνημα

Ομάδες Προφορικής Ιστορίας. Ένα «ιστορικό» κίνημα

Κανονικό

της Τασούλας Βερβενιώτη

Οι Ομάδες Προφορικής Ιστορίας (ΟΠΙ) της Αθήνας είναι δημιούργημα της πολυδαίδαλης κρίσης που διαπερνά την ελληνική κοινωνία. Η ΟΠΙΚ, πρώτη, δημιουργήθηκε στην Κυψέλη το 2011, παράλληλα με το κίνημα των πλατειών. Δύο ακόμα, η ΟΠΙΑ (Αθήνας, 2013) και η ΟΠΙΚΟ (Κολωνακίου, αρχές 2014) στον απόηχο των κοινωνικών γεγονότων αλλά και της μεγάλης ανταπόκρισης που η είχε η παρουσίαση της δουλειάς της ΟΠΙΚ, το 2012, καθώς και η δημιουργία της Ένωσης Προφορικής Ιστορίας.

Θωμάς Φανουράκης, «Ο κοιμισμένος», 1940

Το γεγονός όμως που συνιστά τη διαφορά είναι ότι από το δεύτερο εξάμηνο του 2014 ιδρύθηκαν πέντε ΟΠΙ, σχεδόν ταυτόχρονα, σε διάφορα σημεία της πόλης: η ΟΠΙΔΟΥ στο Δουργούτι, η ΟΠΙΓΑ στο Γαλάτσι, η ΟΠΙΝΙ στην/από την Εργατική Λέσχη Ν. Ιωνίας-Υδραγωγείο, η ΟΠΙΔΗΧ στον Δήμο Χαλανδρίου και η Ερευνητική Ομάδα για τη Μεταπολίτευση (ΕΟΜ-ΟΠΙ) στο Πολιτικό της Νομικής. Την πρωτοβουλία είχαν άνθρωποι που δεν γνωρίζονταν μεταξύ τους και ούτε είχαν κοινά κοινωνικά ή πολιτικά χαρακτηριστικά. Ωστόσο, οι πολιτικοί αναλυτές λένε ότι μετά τις ευρωεκλογές (Μάιος 2014) η «πρωτιά» του ΣΥΡΙΖΑ ήταν μη αναστρέψιμη, που σημαίνει ότι τα μέτρα λιτότητας έπληξαν πολυποίκιλα το κοινωνικό σώμα και οδήγησαν σε αλλαγή ταυτότητας μεγάλες κατηγορίες πληθυσμού — πιο ορατές/ μετρήσιμες στα εκλογικά ποσοστά.

Ο μετασχηματισμός της κοινωνίας, έτσι κι αλλιώς αναγκαίος για να διαβεί η χώρα στη «νέα» εποχή της ψηφιακής τεχνολογίας, ωστόσο, με τη βιαιότητα που επιβλήθηκε, κλόνισε δομές και βεβαιότητες: το πλαίσιο αναφοράς των ανθρώπων. Στο ασταθές αυτό περιβάλλον, όπου έγινε συνειδητό ότι οι αγορές καθορίζουν την καθημερινότητα (εάν θα πας σινεμά ή θα κάνεις ένα παιδί), το ηρωικό αφήγημα για το παρελθόν, η Ιστορία, τόσο αυτή που αναφέρεται στους αρχαίους «ημών» προγόνους όσο και στην παλλαϊκή «Εθνική» Αντίσταση, υπέστησαν ρωγμές. Οι άνθρωποι όμως σχηματίζουν και μετασχηματίζουν μνημονικούς τόπους, ζουν μέσα σε αυτούς και δια μέσου αυτών πορεύονται προς το μέλλον.

Συνειδητά ή ασύνειδα, ένα νέο αφήγημα ήταν αναγκαίο. Η ακαδημαϊκή ιστορία ήταν δυσπρόσιτη. Η δημόσια ιστορία, όπως εκφράζεται από τα «διαπλεκόμενα» ΜΜΕ, ήταν αφερέγγυα. Η προφορική ιστορία παρείχε τα εργαλεία και σε μη επαγγελματίες ιστορικούς να κατανοήσουν την ιστορία μέσα από τις αφηγήσεις των «αφανών», των «απλών» ανθρώπων, ώστε να συνθέσουν ένα νέο αφήγημα. Η διαδικασία αυτή αποτελούσε επίσης μια πράξη αντίστασης. Οι ερασιτέχνες ιστορικοί των ΟΠΙ (με την έννοια ότι αγαπούν αυτό που κάνουν (από το εράω-ώ = αγαπώ), και όχι με την έννοια της προχειρότητας, αφού ακολουθούν τις διεθνείς προδιαγραφές) απέναντι στις απρόσωπες αγορές αντέτασσαν την ατομική βιωμένη εμπειρία/ μαρτυρία. Απέναντι στις εξωχώριες και παγκοσμιοποιημένες εταιρείες την τοπικότητα, τη σημασία της γειτονιά τους.

Γι’ αυτούς –κυρίως– τους λόγους θεωρώ ότι το κίνημα των ΟΠΙ εξαπλώθηκε με τέτοια ταχύτητα. Είναι ένα δημιούργημα της ιστορικής συγκυρίας. Είναι ένα κίνημα από τα κάτω, αφού κανένας φορέας, θεσμοθετημένος ή μη, δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι το δημιούργησε. Και παράγει μια ιστορία από τα κάτω.

Τον Δεκέμβρη του 2014 οι οκτώ ΟΠΙ συναντήθηκαν για πρώτη φορά σε μια προσπάθεια να γνωριστούν μεταξύ τους. Στη συνάντηση συμμετείχε και η ΟΠΙ του ΚΕΜΙΠΟ (Κέντρο Μικρασιατικού Πολιτισμού) Καισαριανής, καθώς και η ΟΠΙ Ικαρίας. Στις συναντήσεις που ακολούθησαν, οι ΟΠΙ αποφάσισαν να οργανώσουν μια κοινή εκδήλωση όπου θα παρουσιάσουν τη δουλειά τους, όσες είχαν ήδη συγκεντρώσει ικανό αριθμό μαρτυριών, αλλά και να συνομιλήσουν με τις νεοσύστατες ΟΠΙ, καθώς και με το «κοινό».

Η Γιορτή Προφορικής Ιστορίας. Η πόλη αφηγείται θα γίνει στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων και είναι τριήμερη: Παρασκευή 12, Σάββατο 13 και Κυριακή 14 Ιουνίου. Μπορείτε να ακούσετε ιστορίες για την κρίση από το Κολωνάκι και την Κυψέλη, για τις μεταναστευτικές διαδρομές και την προσφυγιά –εντός και εκτός συνόρων– στην Καισαριανή, το Δουργούτι, την Κυψέλη και γενικότερα στην Αθήνα, για τους ήρωες και την παραβατικότητα, για τους τρόπους που οι άνθρωποι διασκέδαζαν, για το φαγητό, το σχολείο και το παιγνίδι. Μπορείτε να φέρετε και τα παιδιά σας για να μάθουν τα «παλιά» παιγνίδια, αλλά και φάμε όλοι μαζί –με μουσική– το Σάββατο το βράδυ. Σας περιμένουμε.

Η Τασούλα Βερβενιώτη είναι ιστορικός, επιστημονική υπεύθυνη των ΟΠΙ.

 

Το πρόγραμμα της γιορτής των ομάδων προφορικής ιστορίας

Το πρόγραμμα της γιορτής

Ελεύθερη είσοδος



ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 12 ΙΟΥΝΙΟΥ 2015, ώρα 16:30-21:30
16:30–17:00
Εναρκτήρια ομιλία: Τασούλα Βερβενιώτη, ιστορικός

17:00–18:30
Ιστορίες της πόλης ή ιστορίες για την πόλη
Συντονίστρια: Μαρία Θανοπούλου, ΕΚΚΕ
  • Ομάδα Ιστορικής Χαρτογράφησης Δουργουτίου, Ιστορία επί χάρτου: Καρφιτσώνοντας μαρτυρίες και γεγονότα στο ανάγλυφο μιας γειτονιάς
  • ΟΠΙΔΟΥ, «Μια πόλη μαγική»
18:30–19:00 Διάλειμμα 

19:00–21:30
Μετακινήσεις και Μεταναστεύσεις: συνέχειες και ασυνέχειες στον αστικό χώρο
Συντονίστρια: Ρωξάνη Καυταντζόγλου, ΕΚΚΕ
  • ΟΠΙΑ, «…και γεννιέται η Αθήνα των πέντε εκατομμυρίων. Η χωροταξία των ανθρώπων και ο κόσμος της εργασίας
  • ΟΠΙΔΟΥ, Από την παράγκα στην πολυκατοικία. Προσφυγιά και μετανάστευση
  • ΟΠΙ ΚΕΜΙΠΟ, Καισαριανή 1922-1945
  • ΟΠΙΚ, Είμαστε όλοι μετανάστες: διαδρομές προς, από και πέρα από την Κυψέλη


ΣΑΒΒΑΤΟ 13 ΙΟΥΝΙΟΥ 2015, ώρα 10:00-20:00
10:00–11:30
Κρίση: αφηγήσεις και μεταλλαγές
Συντονιστής: Γιώργος Θεοδωρίδης, ΕΚΠΑ
  • ΟΠΙΚ, Το αφήγημα της κρίσης και οι αφηγήσεις του στην Κυψέλη
  • ΟΠΙΚΟ, Η εποχή της κρίσης στο Κολωνάκι. Ανθρώπινες ιστορίες και αστικές μεταμορφώσεις
11:30–12:00 Διάλειμμα
12:00–14:30
Πολιτικές μνήμες και χαράξεις στην Αθήνα
Συντονίστρια: Βασιλική Λάζου, ιστορικός
  • ΟΠΙΑ, Αφηγήσεις για τα «πολιτικά»: 1936-1974
  • ΟΠΙΚΟ, Και θυμάμαι μια μέρα …» Μνήμες και βιώματα κατοίκων του Κολωνακίου από την περίοδο του Μεταξά ως τον εμφύλιο
  • ΟΠΙΔΟΥ, Λαϊκοί αγώνες. Πρότυπα. Παραβατικότητα
  • ΟΠΙΑ, «Μικρό παιδί σαν ήμουνα και πήγαινα σχολείο…». Η εκπαίδευση μέσα από τις συνεντεύξεις μας
14:30–15:00
  • ΔρώμενοΟμάδα «όχι παίζουμε»/UrbanDig, Dourgouti Island Hotel, Ταξίδι στη γειτονιά
15:00–16:00 Διάλειμμα
16:00–18:30
Παιχνίδια και χαρές στις γειτονιές της Αθήνας
Συντονιστής: Βαγγέλης Καραμανωλάκης, ΕΚΠΑ
  • ΟΠΙΔΟΥ, Χαρές, γλέντια και θεάματα στις γειτονιές της μεταπολεμικής Αθήνας: η φτώχεια θέλει καλοπέραση
  • ΟΠΙΑ, «Αχ, νάταν η ζωή μας  Σαββατόβραδο». Η ψυχαγωγία στην Αθήνα 1930–1970
  • ΟΠΙΚ, Η τελετουργία του φαγητού στην Κυψέλη: από την πρώτη ύλη στο τελικό προϊόν
  • ΟΠΙΑ, «Περάσαμε φτωχά, πλην τρισευτυχισμένα παιδικά χρόνια». Το παιγνίδι στις γειτονιές της Αθήνας
18:30–20:00
Παιχνίδι «Ελάτε να παίξουμε»: ειδικευμένοι παιδαγωγοί και οι αφηγητές μας παίζουν με τα παιδιά παραδοσιακά παιχνίδια
Ταχυδακτυλουργικά με τη συμμετοχή των παιδιών από τον αφηγητή μας Μάξιμο Τζούνιορ
20:00
Γλέντι με ζωντανή μουσική και φαγητό


ΚΥΡΙΑΚΗ 14 ΙΟΥΝΙΟΥ 2015, ώρα 11:00-15:30
11:00–15:30
Προοπτικές και συνέχειες της προφορικής ιστορίας: οι εμπειρίες των ΟΠΙ της Αθήνας και όχι μόνο 
Συντονίστρια: Ρίκη Βαν Μπούσχοτεν, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας
Ανακοινώσεις νέων ΟΠΙ
  • ΟΠΙΔΗΧ, Το όραμα της διάσωσης της μνήμης ζωντανεύει και στο Χαλάνδρι
  • ΕΟΜ-ΟΠΙ, Μεταπολίτευση: Πολιτική και Προφορική Ιστορία
  • ΟΠΙΝΙ, Νέα Ιωνία:  μνήμες προσφυγιάς-μνήμες βιομηχανίας
  • ΟΠΙ ΚΕΜΙΠΟ Καισαριανής, Παρουσίαση της Ομάδας Προφορικής Ιστορίας
  • ΟΠΙΓΑ, Η Ομάδα Προφορικής Ιστορίας Γαλατσίου
  • ΟΠΙΙκ, Η Ομάδα Προφορικής Ιστορία Ικαρίας
Ανακοινώσεις παλαιότερων ΟΠΙ
  • ΟΠΙΔΟΥ, Γεφυρώνοντας το χθες με το σήμερα. Η ιστορία συνεχίζεται… στο Δουργούτι
  • ΟΠΙΚΟ, Η εμπειρία της ΟΠΙΚΟ: Προβλήματα, σκέψεις και προοπτικές για μία συλλογική προσπάθεια με συνέχεια
  • ΟΠΙΑ, Δύο χρόνια μαζί στα μονοπάτια της μνήμης
  • ΟΠΙΚ, Προκλήσεις και προβλήματα ενός συλλογικού εγχειρήματος
Συζήτηση-Κλείσιμο


Παράλληλες δράσεις σε όλη τη διάρκεια της εκδήλωσης
  • Προβολή video «Μια πόλη μαγική»
  • Κουίζ Μυστηρίου: «Το χαμένο εργόχειρο»
  • Προβολή σε συνεχή ροή ηχογραφημένων και βιντεοσκοπημένων αφηγήσεων, καθώς και φωτογραφικού υλικού
  • Έκθεση με χάρτες και φωτογραφίες
Αρέσει σε %d bloggers: